Friday, May 8, 2020

Because I’m weird like that…

**Disclaimer: All the opinion given in this post are subjective and personal. It doesn’t mean that if you disagree, I will hate you. So, don’t hate me either. **

We are all different to each other – us human beings, aren’t we? That make us unique and the way I see it, we are all uniquely weird and it takes a bit of self-awareness to understand this weirdness which makes you -YOU! So, this post is going to talk a bit about me, and my weirdness. I hope you enjoy reading how weird I am!😌

A common question we all get asked often is whether you are a cat person or a dog person, right? Well without a doubt I’m a dog person.🐶 I adore their loyalty, gratefulness, intelligence and almost all of them are super cute. Cats, 🐱I can’t stand them really, their lack of loyalty, gratefulness OR intelligence and their I-don’t-care attitude really gets me on my nerve. You feed a cat and love it genuinely for years, you step on its tail once by mistake and bam – part of your leg is skinned off. I have met one and ONLY one cat that I thought was a “good-cat!”.😸 It was my good friend’s neighbor’s cat and it was the only cat that I ever petted with whole my heart. Now that being said, let me be clear. This doesn’t mean that I want all other cats dead or tortured. I’m kind to all animals and I’m against all animal cruelty – the very reason why I’m a vegetarian. It just mean that I will not trust a cat know, anything.

However, let me also be clear, that when I said I love dogs – which I really do, it means that I will love and treat a dog, like a DOG! And not like a human being. I mean, sure it can be a part of my family but it’s title will always be “my pet” or “my pet friend”. It won’t be my brother or sister because, Gosh, that’s a huge insult on the side of my parents, right? 😕I can’t fathom why you – a human being would want to relate to a dog – which is a great animal, but still an animal. I’ve been to houses where the dog’s owner goes like “hey Tommy, say hi to this akki (or sometimes AUNTY)” which I take to be HUGELY offensive! I mean, I am no sister or aunt of a DOG!!!????😒 Regardless how great and adorable that dog is! So yeah, I’m weird like that.

I’m also a huge clean freak! I very very VERY rarely let other people use my stuff and I’m pretty anal about it. For an instance, if I felt that someone has used my soap – I will wash it until I feel it’s uncontaminated once again. Yeah, I’m weird like that. So, if I have ever shared anything of my personal stuff with you, consider yourself very important and close to me (although I’d most probably have still washed it after). This is also the very reason why I can’t stand having LICKED by any animal – including dogs, regardless how much I love them! If by any chance they licked me to show affection I would immediately run and wash that area using soap. That’s hell a lot of germs and saliva (drooling from a mouth that was NEVER brushed) and I can’t fathom how people stand that on their faces or sometimes mouth!! Gross! 🤮

Same applies to babies! Yeah, this is when I get super weird – so I’m told. People generally consider yucky things like poop and pee are “not so yuck” when it’s done by a baby!!! That’s the most preposterous idea I have ever heard. These people, they’re just okay to let the babies poop, pee, vomit and idk do whatever the crap the baby wants on their clothes, on their face or idk where and some don’t even change clothes or wash it off? As if it doesn’t smell? Because a “baby” did it? Please! They say it doesn’t matter because “it’s just a baby”!!! 🙄See, my brain, clearly can’t make sense of this logic. If it’s yucky, it will be yucky, regardless the “age” of who does it. Right? There is a famous story of me trying to throw away my little niece because she peed on herself while I was holding her when she was very small – and I love my niece to bits. So if you ever considered yourself to be sweaty or yucky at a certain point, and I still tolerated you around – know that you’re like SUPER important to me. 🥰

And you know the funny thing is, I myself have a condition that I sweat a few times more than a normal person!!! Yeah, I’m weird like that. SO weird that I sometimes find my own self yucky that I don’t get on to my own the bed until I wash myself up and end up sitting on the floor. So, I guess you understand. The weirdest part is that, although I sweat a lot, I can’t use a fan because I’m super sensitive to dust and start sneezing my lungs out in no-time. I also hate people touching my face and specially my hair, but hey, I absolutely love hugs. Hugs are my favorite way of transferring positive energy, love and care to someone who deserve it.🤗🤗Very complicated, I know!

I’m also highly opinionated. This is actually something I’m trying to work on. Because you know, I can have an opinion about almost everything and I might also be right – but it doesn’t mean that other people out there really need to hear it right? They have other things to do. So now, when my mouth is ITCHING to say something to something that is completely irrelevant to me, mostly in Facebook, whatsApp or texts, I sometimes type something and instead of sending it, I erase it – that way I save the trouble and also get it out of my system. I’m also really very sarcastic – although I really don’t mean any harm and feel really bad for other people feeling bad! That.. is a weird combination, I know!

I love my mom.💓Beyond the life itself. I believe that motherhood is the world’s deepest and purest bond that there is, also making it the biggest pain and burden for a mother. Because she wants to see her child well, healthy, safe and prosper - a mother’s heart will never be at peace. It will never rest. Regardless how much her child loves or cares about her, they will never be able to make it up to her, or pay it back making it a never-ending debt and a burned on her child’s heart too. So yeah, I also can’t understand why people make like more than one kid – one I understand let’s say you want someone to take care of yourself when you grow old (but what’s the guarantee in that too right?), but you know the trouble you went through with that one kid, I can’t understand why would you opt to go through that all over again. I know this is really weird, don’t blame me – I told you this at the beginning!

I’ve been told I’m a good listener, and a lot of people come to me with their issues and problems. Sometimes they need advice; sometimes they just want someone to listen to them. I’m happy to either in whatever the ways that I can, but then they want to hear about my life too! That… doesn’t really work that way. Doesn’t mean that I don’t trust you or anything, but that takes a different level of trust and bonding if I am share my stories or rather insecurities with you. no hard feelings. Remember I am weird!🤪

I also treasure my personal time and personal space quite a lot! I also have a very small and a closed friend-circle that is very near and dear to my heart. Most often than not, I don’t give a damn about other people’s lives, but I become very protective of my inner circle so sometimes if you get in, you might not be able to get out – even if you wanted to. That….is a little sad, isn’t it? Bwaahaha… 😈

So, there you go peeps! 2 pages of my weirdness. I know I am weird, and I guess I have made my peace with it however. I know I’m weird and I have come to an understanding that this weirdness makes me complete and wholesome! It makes me myself – for better or worse. I know I’m weird, but that doesn’t bother me really – for I know there is so much more to myself. I know I’m weird but embracing that weirdness was probably the closest thing to self-realization I’ve had and that helps me control and discipline myself better. I know I’m weird…. But hey, so are you! 😊 But you see, the beautiful thing about us humans is being “uniquely” weird. That keeps us on our toes, makes us as natural as we can get and it allows the life flow through a never-boring journey. So take it easy my friend, be gentle on yourself, know and believe that you are enough while wholeheartedly embracing your weirdness – for there is no one else like you!🤗

Friday, May 1, 2020

The Quarantine Diary - මගේ ලොක් ඩවුන් ජිවිතේ ගෙවෙන හැටි...

අද ලෝක කම්කරුවන්ගේ දිනේ ලු නේ.. ඉතින් අපිට නිවාඩු! 😄අද කොහොම හරි තව පොස්ට් එකක් දානව කියල හිතන් හිටපු නිසා මට හිතුණා මේ curfew දවස් ගෙවුණ විදිය ගැන ටිකක් කතා කරන්න.

ඉතින් කලින් කිව්වත් වගේ මේ කාලේ ගෙවෙන විදියට මම නම් කැමති. කොටින්ම කිව්වොත් මට "මිස්" වෙන දේවල් විදියට කියන්න තියෙන දේවල් තියෙන්නෙ හරි ටිකයි. චීස් කොත්තුවක් වගේ කඩචෝරුවක් කන්න එහෙම ආසාවක් නැතුවා ම නෙවෙයි, ඒත් මේ ලැබිල තියෙන නිස්කලංක බවත් එක්ක "me -time" එක වැඩි වෙලා මගේ හිත වෙනදට වඩා දැන් නිදහසෙන්  ඉන්න බවක් මට දැනෙනවා.

මම කලින් කිව්වා වගේ "කරන්න  ඕනි එත් වෙලාව නෑ" කියල තිබුණ, සහ කළින් කරලා තිබුණේ නැති දේවල් කීපයක් ම මේ කාලේ ඇතුළදී කරන්න මට පුළුවන් වුණා. ආයෙත් බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගත්ත එකත් ඒවෙන් එකක්.😊

අපි working from home නිසා office එකේ වැඩ ටික වෙනදා වගේම සිද්ධ වෙනවා. එකම වෙනස තියෙන්නේ ඒක කරන්නේ කොහොමද, උදේද දවල්ද රෑ ද කියන එක මම මට පහසු විදියට තීරණය කරන එක විතරයි. අක්කලා මේ ටිකේ ඉන්නේ අපේ ගෙදර නිසා පොඩි එකා ගේ හුරතලෙන් ගෙදර පිරිලා තියෙන්නේ. හැමදාම දවස පටන් ගන්නේ අම්මගේ රසබර තේ කෝප්පෙකින්. ඉස්සර නම් චූන්-පාන් dial එකක් හවසට හවසට ආවා, එත් කුඩගම පැත්තෙන් positive case එකක් හම්බුණ දවසේ ඉදලා ඌත් නෑ.  ඒ නිසා හවස තේ එකත් එක්ක ගිල දමපු උණු උණු කිඹුලා බනිස්, සීනි සම්බල් බන් වගේම පහුවෙනිදා උදේ කෑමට ගන්න පාන් සැපයුම ඔක්කොම ඇන හිටලා. ඒ නිසා දැන් ඉතින් අම්මා උදේට මොනා හරි ඇට ජාතියක් හරි, අල ජාතියක් නැත්තම් නූඩ්ල්ස් ටිකක් රසට තම්බලා තියනවා. නැත්තම් හදනවා රස බේරෙන කිරිබතක් හොඳ ලුණු මිරිසකුත් එක්ක. එහෙමත් නැත්නම් බත් ම  උයනවා යහමින් මිරිස්, දෙහි ඇඹුල් දාපු රසම රස පොල් සම්බෝලයක් එක්ක. මිරිසට හදපු අල හොදයි, උණු බතුයි, පොල් සම්බෝලයි තුන් වේලම මාසයක් වුණත් කන්න පුළුවන්! 😁 ඔය variety එක මදැයි උදේ කෑමට!

කරන්න කොච්චර ඕනි කියල ඇහුවත්, හිතුණත් ව්‍යායාම මොකුත් නම් කෙරෙනව ගොඩක් අඩුයි. ඉඳ හිට යෝගා stretching ටිකක් ඇරුණම මොකුත් ම කරන්නේ නැති තරම්. මගේ කම්මැලිකම ඇරුනම ඒකට ප්‍රධානම හේතුව තමයි නිකන් ඉඳගෙන ඉද්දිම මෙච්චර දාඩිය දාල මැරෙන්න එද්දී, හිතලම දාඩිය දාන්න වැඩ කලොත් මොනා වෙයි ද කියල මට හිතා ගන්න බැරි කම. හිතුනම මම දවල් බුද්ධ පූජාව අරන් උඩ තට්ටුවේ මිදුලේ තියෙන බුදු මැදුරට යනවා.  පැයක් විතර වැඳලා, භාවනා කරලා, පිරිත් කියල එනවා. එතකොට හිත හරි නිදහස්. අපේ තාත්ත නම් බරටම වවනවා දැන්. මෑ, මිරිස්, නිවිති, තක්කාලි, බණ්ඩක්කා, වැටකොළු වගේ නානා විධ එළවලු එයාගේ වගාවේ තියෙනවා. වැඩිම වුණොත් දවස් දෙකක් විතර එයාට පොඩ්ඩක් උදවු කරල ඇති මම. 😁  

ඒත් මම ගහ කොළට, ගස් වල තියෙන කොළ පාට ට ගොඩාක් කැමති. සිග්නල් නැතිවෙලාවට එළියට ඇවිත් ගස්  දිහා බලාගෙන හුළං වැදි වැදී වැඩ කරන එකත් ඒ නිසාම ද කොහේදෝ දැන් පුරුද්දට ගිහින්. කාමරේ රස්නේ ඉවසන්න බැරි වුණාමත්, හිතට විවේකයක් උවමනා වුණාමත්, පොඩි කාලේ වගේම දැනුත් මම එන්නේ ඉස්තෝප්පුවේ පඩියට. වහින වෙලාවට එහෙම වැස්සේ ලස්සන විඳින්න; හුළඟේ ගහගෙන යන කොළවල නැටුම් බලන්න, අනිත් වෙලාවට එහෙන් මෙහෙන් මතුවෙන සමනල්ලු හොයන්න දැන් පොඩි එකාත් ඉස්තෝප්පුවේ පඩියටමාත් එක්ක එකතු වෙනවා. එයා අහන නානාප්‍රකාර ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන එක; එයාගේ චිත්‍ර වල ලස්සන බලලා අදහස් දක්වන එක සහ පොඩි එකාගේ රස කතා හොය හොයා මුණු පොතට එකතු කරලා මේ ආදරේ අනෙත් හිත් වලටත් එකතු කරන එකත් මගේ දවසේ විශේෂ කොටසක්. සැලෝන් වහල නිසා අද අක්කා පොඩි එකාගේ කොන්ඩේ කපුවා; මම අක්කගේ කොන්ඩේ කපුවා. (කියන්න තරං ලොකු හානියක් නෑ- අම්මයි බබයි දෙන්නම හොඳින්! 😂😁)

දවල් කෑම අනිවාර්යෙන් ම බත්. මගේ ආසාව නිසා ගොඩක් වෙලාවට පොල් සම්බෝලත් තිබුණත්, ඊට අමතරව තියෙන එළවලු කරකවලා, ගැලපෙන සම්මිශ්‍රනයකින් අම්මා මෙනු එක අඩු පාඩුවක් නැතුව අපරාදේ කියන්න බෑ හදල තියෙනවා. හදල තියෙන ඒවා එයාගේ හිතට හරි මදි වගේ නම් රන්වන් පාටට බැදුණු පපඩමක්, උණු උණු ඔම්ලට් එකක්, තක්කලි සම්බෝලයක් මේසෙට ඇවිත් ඒ අඩුව අනිවාර්යෙන් පිරිමහනවා.

හවසට හවසට වෙලව සහ උවමනාව තියෙන විදියට මොනව හරි කෑමක් හදන්න අක්කයි මමයි එකතු වෙනවා. අපි දෙන්නා එකතු වෙලා අපරාදේ කියන්න බෑ මේ ටිකේ වඩේ හැදුවා, අල රොටි හැදුවා, හෑෂ් බ්‍රවුන්ස් හැදුවා, කට්ලට් හැදුවා, කිරිටොෆි හැදුවා, සීනි මුරුක්කු හැදුවා, පොල්-පැණි දාපු පෑන් කේක් හැදුවා, කුකීස් හැදුවා, පාන් කොත්තු හැදුවා... තව.... ඉන්දියන් ක්‍රමේට මසාලා චායි හැදුවා! මේවායින් ගොඩක් ඒවා මගේ පළවෙනිට්‍රයි එක! එහෙම අත්හදාබැලීමක් හරි ගියාම එන සතුට ඇත්තටම වෙනමම එකක්!😌😊 මේවා ගොඩක් වෙලාවට හදන්නේ අතරට - තේ බොන්න. ඒ ඇරෙන්න, ගොඩාක් කාලෙකින් රස බලපු නැති නිසා අම්මා දවසක් කැන්ද කොළ කඩාගෙන ඇවිත් ඇති තරම් කන්න හැලප හදල දුන්නා. ඉතුරු බත් වේලලා, බැදලා හදන අග්ගලා තවත් දවසක තේ වේලෙ අඩුපාඩු සම්පුර්ණ කළා. මේ මොකුත් නැත්තම් අම්මා සමපෝෂ බෝලයක් හරි හදලා දෙනවා අපි කුනු කුනු ගාන්න ගත්තොත් ඉතින්. 😊

රෑ කෑමට අපේ ඒ හැටි අවධානයක් නෑ ඇත්තම කිව්වොත්. ගොඩක් වෙලාවට දවල් බත් ඉතුරු වෙනවා, ඉස්සර නම් පාන් ගත්තා මදි පාඩුවට දැන් ඉතින් අම්මා පොල් රොටි ටිකක්, නුඩ්ල්ස්  පොඩ්ඩක් වගේ පොඩි දෙයක් හදනවා. ගොඩක් වෙලාවට ඒ  මදි පාඩුව සම්පුර්ණ කරන්න මමත් සම්මාදන් වෙනවා කොත්තු මී වලින් එක එක අත් හදා බැලීම් කර කර. 

ගෙදර අඩුපාඩු හොයලා කතා වෙලා ලිස්ට් හදලා ඔන්ලයින් ඔර්ඩර් කරන එක, ෆාමසියෙන් බෙහෙත් ඔර්ඩර් කරන එක, එළවලු ලොරිය - මාළු ලොරිය ගැන "මීටරෙන්" ඉන්න එක, පොඩි එකා එහා ගෙදර කොලුවත් එක්ක ඕනවට වඩා ඇගෑලුම්කම් පානවද කියල ඇහැ ගහන් ඉන්න එක, සෝෂල් මීඩියා අස්සේ දවසට කීප වතාවක් වත් සැරිසරන එක, ප්‍රවුත්ති බලන එක, ඉඟුරු තේ සංචින්තය අඩු වේගන එද්දී "අම්මේ තේ!" ගාන එක, පොඩි එකා එක්ක කෝලම් කරන එක දැන් බොහොම සාමාන්‍ය එදිනෙදා දේවල්. මේ අතරතුර මට වැදගත් ගෘප් චැට් එකක දෙකක පොඩ්ඩක් විස්තර කතා කරන්න, උන් බිසී නිසා මාව අමතකයි වගේ හිතුණ එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ට බලෙන් ම ගිහින් personal message එකක් දාන්න, මං බිසී නිසා මට අමතකයි වගේ හිතුණ පරණ යාලුවෙක් දෙන්නෙක්ට text  කතා කරලා සැප දුක බලන්න, මේ අමාරු කාලෙන් ගොඩ එනකන් හැමෝගෙම හිත් ධනාත්මක ව, සතුටෙන් තියන්න - සැහැල්ලුවෙන් තියන්න උදවු වෙන දේවල් විතරක් සෝෂල් මීඩියා වල පොස්ට් කරන්නත් මම අමතක කරන්නේ නෑ. 

හැමදාම නිදා ගන්න කලින් ගෙවුන දවස ගැන හිතලා මම මගේ ආශිර්වාදයන් - blessings ගණන් කරනවා. ස්තුතිවන්ත වෙනවා. කෘතඥශීලි වෙනවා. ගෙදර "හිරවෙලා" කියල හිතනවට වඩා ගෙදර "පරිස්සමට ඉන්නවා" කියන අවබෝධය අපිට ඇතිකරගන්න පුළුවන් නම්, මේ ලෝක් ඩවුන් පීරියඩ් එක මානසික පීඩනයක් වෙනුවට මානසික සුවතාවයක් ඇති කරන එකක් බවට පත් කරගන්න අපිට පුළුවන් කියල මම ගොඩක්ම විශ්වාස කරනවා. ඔයත් නැවතිලා, ඌමනාවෙන් පොඩ්ඩක් වටපිට බැලුවොතින් තේරෙයි ඔයාට ඕන හැම දේමත් ඔයා ගාවම තියෙන බව.

මේ හැම දේමත් එක්ක ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්න ඕනි නිසා කරන්න තියෙන හැමදේම හොඳට plan කරලා ඔයාගේ වෙලාව අරගෙන සැනසිල්ලේ කරන එක තමයි හොඳම දේ. මේකෙන් කවදා හරි ගොඩ එන දවසට, ඔයත් මමත් හිටියට වඩා ශක්තිමත් ව එකට ගොඩට එන්න ඕන නිසා අපි අඳුරු වලාකුළු වල තියෙන පුංචි පුංචි රිදී රේඛා හොයන්න පටන් ගනිමු. ඒවා හොයාගන්න බැරුව දුකෙන්, වියවුලෙන් ඉන්න අයට ඒවා පෙන්නලා හොයාගන්න උදවු කරමු. තව කෙනෙක්ට උදව්වක් කරන්න, පුංචි අත්හදා බැලීමක් කරන්න, තමන් ගැනත් හැමෝම ගැනත් හොයල බලන්න හොඳම කාලය තමයි මේ. ඉතින් පරිස්සමින් ඉන්න. "මීටරෙන්" ඉන්න. සතුටින් ඉන්න. ඉක්මනින්ම  ආයෙත් හම්බවෙමු! 😊🤗🤗

Saturday, April 25, 2020

අවුරුදු හතරකට පස්සෙ දවසක... කොරෝනා වසංගතය මැද!

හැම අවුරුද්දක ම හිතා ගත්තත් මේ අවුරුද්දෙ නම් ආයෙත් ලියන්න පටන් ගන්නවා කියල, ඇත්තටම ආයෙත් බ්ලොග් පොස්ට් එකක් මේ දාන්නෙ අවුරුදු හතරකට පස්සෙ. ලියන්න තිබුන ආසාව නැති වුණා නෙවෙයි; ජිවිතේ දුවන දිවිල්ලත් එක්ක බ්ලොග් ලියන එක එන්න එන්නම මගේ priority ලිස්ට් එකේ පල්ලෙහාට තල්ලු වුණා මම හිතන්නෙ. ඒත් ලෝකෙම එක තැන නතර කරල තියෙන මේ කොරෝනා වසංගතය නිසා ඒ දිවිල්ලෙන් පුංචි විවේකයක් ගන්න මට අවස්ථාවක් හම්බුණා කියල මම හිතනවා. කොළඹ ඒකාකාරී ජීවිතෙන් පොඩ්ඩක් මිදිලා,ගහකොළ ගොඩක් මැද්දේ පිරිසිදු නැවුම් හුස්ම ටිකක් ගන්න කොට, වහිනකොට - මහ හුළං හමනකොට ඒ ලස්සන සුවඳත් එක්ක හිරිකඩ මූණේ වදිනකොට ඇතිවෙන හැඟීම ආයෙත් මතක් කරන්න - නවතින්න මට අවුරුදු හතරක් ගියා.  

සමාජ සම්බන්ධතා අවම නිසා මගේ ශක්තියේ ඉතුරුවකුත්; බාධා වීම් අවම නිසා කරන වැඩේ කාර්යක්ෂමතාව වගේම ප්‍රමිතිය ඉහල යාමකුත්, ගමන් බිමන් අවම නිසා කාලය ඉතුරුවක් සහ ගෙදර ගැන හිත හිත ඉන්නවා වෙනුවට ගෙදරම ඉදන් අම්ම එක්ක කයියක් ගහන්න, එයා හදපු කෑම වේල් තුනක් එක්ක මදි පාඩුවට දුම් දමන ඉඟුරු තේ කෝප්ප හතර පහක රස බලන්න, මට හිතුන වෙලාවට ගිහින් පහනක් පූජ කරන්න, ටිකක් භාවනා කරන්න ඉඩ ලැබිල තියෙන නිසා, මගේ හිතට සෑහෙන කාලෙකින් ලොකු සාමයක් ලැබිල තියෙනව වගේ දැනෙනව. ඉතින් තරහ වෙන්න එපා මම නම් මේ විදියට කැමති! මොකද මේ හැම දේම කාලයක් තිස්සෙ "කරන්න ඕනි-ඒත් වෙලාව නෑ" කියල හිතුන දේවල් වලට යොමු වෙන්න මට ඉඩ හසර හදල දුන්න කියල මම හිතනව. ලියන එක, ඒවායින් එකක්. 

ඉතින් මේ  අවුරුදු හතර පුරාවටම "කෝ දැන් ලියන්නෙ  නැද්ද?", "ලියන එක නවත්තලද?", "මොනව හරි ලියනවා!", "පොස්ට් එකක් දැක්කෙම නෑ" කිය කියා මගේ පස්සෙන් ම ඉඳන් බ්ලොග් එක මට අමතක කරන්න ඉඩ නොතිබ්බ හැමෝටම ගොඩක් ම ස්තුති! :)

මේක හැමෝටම අමාරු කාලයක්. ඔයාට; මට; අපි හැමෝටම ලොකු පුංචි විදියට මේ ලොක්-ඩවුන්  එකේ අමාරුකම් තියෙනවා. එත් පොඩ්ඩක් නැවතිලා, හැමදේම නවත්තලා පොඩ්ඩක් හැරිලා බැලුවොත්  ඔයාට තේරෙයි ඒ අමාරුකම් මත්තේම එල්ලිලා ඉන්නවට වඩා, අපිට ස්තුතිවන්ත වෙන්න පුළුවන් දේවල්; සතුටු වෙන්න පුළුවන් දේවල් කොච්චර නම් අපේ ඇස් ඉදිරිපිටම තියෙනව ද  කියල. තව කෙනෙක් "අනේ තිබුණ නම් කොච්චර දෙයක් ද" කියන දේවල් කොච්චරක් නම් අපි ගාව තියෙනවද? ඒ දේවල් වලට ඔයාගේ අවධානය දෙන්න. මේ අමාරු කාලේ ඉවර වෙනකන් හිත සැහැල්ලුවෙන් තියන්න ඒක උදවු වෙයි.

අපි පරිස්සමින් ඉමු. එකිනෙකා ගැන හොයල බලමු. හැමෝටම අපි නොදන්න තම-තමන්ගේ ප්‍රශ්න තියෙනව කියන එක තේරුම් අරන් හැමෝටම කාරුණික වෙමු. තමන්ගේ ආගමේ, ජාතියේ, පක්ෂේ, ගම් පළාතේ අයට විතරක්  නෙවෙයි - හැමෝටම!!! මොකද අපි ගොඩ එනවනම්, ගොඩ එන්න වෙන්නෙ "හැමෝමත් එක්ක" විතරමයි! :)

Saturday, February 20, 2016

',' ', වැස්ස ',' ',

ආයෙමත් වහිනවා..
පිළිස්සෙන ගිනි අව්ව දවාලට පායලා
හවහාට මොර දිදී ආයෙමත් වහිනවා
රළු අහස ඉරි තලා ලොකුම ලොකු වැහි බිංදු
වියළිලා ගිය පොළොව ඉඹිනවා පෙනෙනවා.....
මහ හුළං වැහි මැදින් කැරකෙමින් දුව දුවා
ගස් කොළන් අතු රිකිළි කලතන්න හදනවා
කොහේ කැලතිල්ලක් ද මහා ගස් නට නටා
හුළඟ දෙස ඔච්චමෙන් බලනවා පෙනෙනවා.....

මගෙ හිතත් ඒ වගේ හිටි ගමන් වහිනවා
වේලිලැයි හිතන් දිය ඉහින්නට හදනවා
ඕනැ විට ළඟ නොහිටි මහ හුළං දඟ දදා
අනේ පවු මගේ හිත අවුස්සනු බලනවා....
මං මහා වෘක්ෂයක් දුක් කඳුළු බී වැඩුණු
හුළඟ දැං හිරිකිතයි; හිරිගඩුත් පිපෙනවා
හැකි තරං කැරකිලා ඇති තරං වැහි වැටී
ගියාවේ අපට කුම! හිත මගේ කියනවා.....

Tuesday, January 19, 2016

ලංකාවෙ පිරිමි!!!! (-__-)

හිතේ තියෙන බලාපොරොත්තු ඔක්කොම ඉටු වෙන සුබ  අලුත් අවුරුද්දක් වේවා හැමෝටම කියල ප්‍රර්ථනා කරන ගමන් මම මේ අවුරුද්දෙ ඉස් ඉස්සෙල්ලම post එක ලියන්න පටන් ගන්නම්! :) :)

උඩින් කියවෙනව වගේම මේක ලියන්නෙ ලංකාවෙ පිරිමි ගැන. හුඟාක් කාලෙක ඉදං ලියන්න අදහස් ගොඩක් එකතු වෙලා තිබුණ මාතෘකාවක් මේක. අද තමයි ලියන්න නිදහසක් හම්බුනේ. මේක කියවන හැමෝම බොහොම පුළුල් මනසිකත්වෙකින් මේක කියවයි කියල මම හිතනව. සහ තමන්ට අදාළ නැත්තම් කේන්ති ගන්න එහෙම දෙයක් නෑ. :P හරි නෙ?

ලංකාවෙ ගෑණු සහ ඒ අයගේ හැදියාව ගැන කතා කරන්න ගොඩක් අය ඉන්නවා නෙ. ඒත් අපේ පිරිමි සහ ඒ අයගේ හැදියාව ගැන කතා වෙනවා හරි අඩුයි. ඒ නිසා මගේ සහ මම කතා බහ කරපු ගොඩක් ගෑණු පාර්ශවයේ අයගේ අදහස් එකතු කරලා තමයි මේක ලියන්නෙ. එහෙනම් සැරසෙන්... එල්ල වේන් ..හරි? :D

ලංකාවෙ පිරිමි! ඒ අකුරු දෙක ඇහුන ගමන් ඉස්සෙල්ලාම ඔලුවට එන්නේ මොකද්ද? ඔබ හරි! “Sexual Frustration!!!” ඔව් ඒක ඇත්ත. (සමාවෙන්න මම ඒකෙ සිංහල වචනේ හරියටම දන්නෙ නෑ) ඔය මුල අකුරු තුන අන්තර්ජාලයේ හොයපු අය අතරෙන් ලෝකෙන් ම තුන්වෙනි තැන ලෝකෙන්ම උතුම් රට වුණු මේ ලංකාව කියන එක රහසක් නෙවෙයි නෙ. මම අපේ රටේ බහුතරයක් පිරිමි sexually frustrated කියල කියන්නෙ ඒ නිසාම විතරක් නෙවෙයි. එහෙම කියන්නෙ මට සහ මම අවට ඉන්න ගෑණු ළමයින්ට මුණ දෙන්න වුණ අනන්ත අත්දැකීම් සලකලා..

මම බොහොම සාමාන්‍ය පවුලකින් එන සාමාන්‍ය විදියට වැඩ කටයුතු කරන ළමයෙක්. බොහොම සාමාන්‍ය ඩෙනිමක් සහ ටී-ෂර්ට් එකක් ඇඳල රබර් සෙරප්පු දෙකක් දාල බස් එකේ ගමන් බිමන් යන කෙනෙක්. මම එහෙම කිව්වෙ සමහර හරි බුද්ධිමත් මිනිස්සු කියනවා නෙ මෙහෙම පිරිමි “පොළොඹවා ගන්නෙ” අපි මයි කියලා. ඉතින් ඔහොම හිරිකිත සත්තු පොලොම්බවා ගැනීමක් මගෙන් වෙන්නෙ නෑ කියන එක මුලින් කියන්න ඕනි වුණා. අනික මම කැමති ඇඳුමක් මගේ පාඩුවේ ඇඳන් යන්න මේ නිදහස් රටේ මට අයිතියක් තියෙන්න ඕනි! ඇයි නැද්ද?කොහොම හරි ඉතින් මම උදේ කොහේ හරි ගමනක් යන්න එලියට බැස්ස වෙලේ ඉඳලා... ඒ අදාළ තැනට යන කන් ටිකට මගේ ලේ කොච්චර පිච්චෙනවා කියල ද ඕගොල්ලෝ හිතන්නෙ? නිකං දල වශයෙන්?

බස් හෝල්ට් එකේ විනාඩි පහළොවකට වඩා හිටියොත් අවංකවම මගේ ඔලුව රිදෙන්න ගන්නවා පාරේ යන ත්‍රී වීල් ඇතුළු අනිත් වාහන වල යන "පිරිමියි" (??) කියා ගන්න මිනිස්සු කියන දේවල් අහල. අඩුම තරමේ හෝන් එකක් ගහන්නෙ නැතුව, හෙඩ් ලියිට් දාන්නේ නැතුව යන්නෙ නැති වහනයක් නැති තරම්. එහෙම කරන එක නෙවෙයි ප්‍රශ්නෙ. මගේ ඇඟේ වදින්නේ නෑ, ඇත්ත! ඒත් ප්‍රශ්නෙ, ඇයි එහෙම කරන්නෙ?

බස් එකට නැග්ග වෙලේ ඉඳලා බහිනකන් විඳින්න වෙන කරදර ඊළගට! ඔය ෆේස්බුක් එකේ එක එක pages වල සිංහල බෞද්ධ කම ගැන, ගෑණු ළමයින්ගේ හැදියාව ගැන එහෙම හරි හිත් වේදනාවෙන් කතා කරන්න අයියලා, අංකල් ලා බස් එකකට ගොඩ වුණාම බලන්න ඕනි හැදියාව! උන් තරම් බස් වල  ගෑනුන්ගෙන් බැණුම් අහන තවත් ජාතියක් නැතුව ඇති! රටේ ලෝකෙට පේන්න කාඩ්බෝඩ් සිල්වත් කමක් පෙන්නන් ඉන්න මේ විදියේ ගොඩක් මිනිස්සු තම තමන්ගේ sexual frustration එක නැති කරගන්න හදන්නෙ බස් එකේ යන ගෑණු පාර්ශවය පිටින් දාල. මේ බස් වල ගිහින් මගේ ලේ පිච්චිලා තියෙන ප්‍රමාණය මෙච්චරයි කියන්න බැරි තරම්. එච්චර හරිම කළකිරීමකට, පිලිකුලකට පත් වෙනවා ලංකාවෙ ඉන්නේ මෙහෙම පිරිමි ද කියල. මුන් ගේ තියෙන්නෙ මොන “ලේ” ද බලන්න හැම ගෑණියෙක් අතටම පිහියක් දීල තියන්න ඕනි!  අවුරුදු ගානක අත්දැකීමෙන් දැන් මගේ නිගමනය තමයි ඕනෑම බස් එකක ඉන්න නාඳුනන හැම පිරිමියෙක් ම ජරා පිරිමියෙක්! කෙනෙක් කියන්න පුළුවන් මම paranoid කියල. නමුත් ඒ විදිය වඩා ආරක්ෂා සහිතයි.

මේ පුංචි උදාහරණයක්.. දවසක් මම ආපු බස් එකේ සාරියක් ඇඳන් වැදගත් විදියට වාඩි වෙලා ගිය අහිංසක අක්ක කෙනෙක්ට ඊට එහා පැත්තෙ වාඩි වෙලා ගිය කොල්ලො යැයි කියාගන්නා සත්තු තුන් දෙනෙක් නා නාප්‍රකාර දේවල් කිය කිය ආවා. මේ එක බොහොම සරළ අවස්ථාවක් විතරයි! ඒ කියන ගමන් කියනවා,
“නංගි තරහ වෙන්න එපා නංගි, අපි වගේ කොල්ලො ඔයාල වගේ කෙල්ලන්ට විහිලු නොකර ආච්චිලට විහිලු කරන්නද!” කියල! මතක් වෙද්දීත් මගේ ලේ පිච්චෙනවා! ඇයි දෙයියනේ! දැන් එතකොට අපේ රටේ කොල්ලොයි කියාගන්න ඒ වගේ කාලකන්නි හිතාගෙන ඉන්නේ බස් වල යන ගෑණු ළමයි ඉන්නේ උන්ගේ විහිලුවට ලක් වෙන්න කියල!??? ඒ කියන්නෙ කොල්ලො නම් කාට හරි මොනා හරි කියන්නම ඕනි? අපිත් බස් වල යන්නෙ ආසාවට නෙවයි. වැදගත් ගමනක් යන්න හරි ,මහන්සි වෙලා අපහු ගෙදර යන්න හරි බස් එකකට නැග්ගම ඒකෙ පාඩුවේ යන්න දෙන්නේ නැතුව මෙහෙම හරි මීට අන්ත හරි කුණු ගොඩක් සෙට් වුණාම ඉතිං හරි, දවසම ඉවරයි!

ඊළගට බස් එකෙන් බැහැල පාරේ ඇවිදන් යද්දි..සංසාරේ!!! “ගුඩ් මෝර්නින්!” එකේ ඉදං “ආ නංගි.., ලස්සනයි ආ, කොහෙද යන්නෙ, hi, සුදූ, චුටි,මැණික..”  විදියට ගිහිං මේකෙ කියන්න බැරි දේවල් වලින් ඉවර වෙන ලිස්ට් එකක් උන් ගාව තියෙනව. මුණට හම්බෙන හැම කෙල්ලටම මොනවාම හරි අද කියනවා.......... කියන තිර අධිෂ්ඨානයෙන් වෙන්නැති මුන් ගෙදරින් එලියට බහින්නේ! ඒ දේවල් වල තේරුමක් තියෙන්න ඕනි නෑ.. කටට එන මොනා හරි කියනවා! කුනුහරුපයක් හරි කමක් නෑ! මොකුත්ම කටට එන්නේ නැත්තම් විසිල් එකක් හරි ඒකත් නැත්තම් නිකං සද්දයක් හරි දානවා. ඇයි මේ? මොකද්ද මෙච්චර අසහනේ? ගෑණු කියන්නෙ දැකල නැති ජාතියක් ද? ඇයි යකෝ ගෙදර අම්මෙක්, සහෝදරියෙක් නැද්ද බලා ගන්න ගෑණු කියන්නෙ මුණුන්ටයිකියල? දැන් ගොබ්බයෙක් වගේ අහන්න එපා  ඉතින් ගුඩ් මෝර්නිග් කිව්වම මොකද වෙන්නෙ, අරකද මේකද කියල. මනුස්සයෙක් දෙයක් කියන විදියක් තියෙනව නෙ. හුස්ම හිර වෙන්න එනවා වගේ කට දෙපැත්තෙන් කෙල බේරගෙන ගුඩ් මෝර්නිග් කියන්නෙ සුබ උදැසනක් කියන ප්‍රර්ථනාවකින් නෙවෙයි. ඔයාවත් මමවත් බබ්බු නෙවෙයි නෙ! -_- වෙන රටවල් වල නම් මේවා නීතියෙන් දඬුවම් ලැබෙන අපාරාධ!

පිටකොටුවේ වට රවුම ගාවින් යන හැම ගෑනියෙක් දිහාම එතන ඉන්න පිරිමි බලන්නෙ ගණිකාවක් දිහා බලනව වගේ. ඒ හරියේ මිනිස්සු ගාවින් යද්දිත් හරිම පිළිකුල් සහගත හැඟීමක් දැනෙනව.මම මේ කතා කරන පිරිමින්ට වයස බේදයක් නෑ.හැරමිටියෙන් යන වයසක සීයලා ගේ ඉදං පහලට..මේ පොඩි ඇටකිච්චා කොල්ලො පවා දැන් ගෑනියෙක් දැක්කම විසිල් ගහනවා!මොකුත්ම කරගන්න බැරි නම් චිත්ත රුපයක් හරි මවල ඇති!

ඊළඟ එක තමයි, අපේ "ජව සම්පන්න" ලංකාවෙ පිරිමි තමන්ගේ අර කලින් කිව්ව frustration එක නැති කරගන්න කරන තව ශෝකජනක දෙයක් තමයි, අවස්ථාවක් හොයා.......ගෙන ගිහින් කොහේ හරි ඉන්න කෙල්ලෙක්ට තිත්ත කුණු හරුපෙන් fb එකේ බනින එක. අර ගෑනුළමයෙක්ට Enrique කිස් එකක් දුන්නයි කියල අපේ "විනීත" පිරිමින්ගේ ජවය අවදි වෙලා තිබ්බ හැටි දැක්කද fb එකේ? දෙයියනේ කොයි තරම් කැක්කුමක් ද! පවු! හරියට නිකක් ඒ මිනිස්සුන්ගේ කසාද ගෑණු වෙන මිනිහෙක් එක්ක හොටෙල් රූම් එකක ඉදල අහු වුණා වගේ! මේවා හිනා යන වැඩ! අපිට නම් මුන් පේන්නෙ "ඉඹින්න බැරි අත හපනවා" වගේ වැඩක් කරන දුක්ඛිත desperate මිනිස්සු ටිකක් කියලා විතරයි. එහෙම ජීවිතේට දැකලවත් නැති, තමුන්ට කිසි වැරද්දක් කලෙත් නැති කොහේ හරි ඉන්න ගෑනියෙක්ට කුණුහරුප කියද්දි මේ මිනිස්සුන්ට හරි "MANLY" ගතියක් එනව ඇති මගේ හිතේ!

ඔහොම මිනිස්සුම තමයි මුණු පොත පුරාම තියෙන කුණුහරුප pages maintain කරන්නෙයි, ඒ වයේ වමනෙට එන තරම් අප්‍රසන්න comments දාන්නෙයි! අපිට එනවනේ මේක report කරන්න කියල ඉල්ලලා සමහර pages වල links ඒවෙන් පීඩාවට පත්වුණු ළමයින්ගෙන්. එහෙම ගිහින් බැලුවම දෙයියනේ මෙහෙම පහත් මානසික මට්ටමක් තියෙන මිනිස්සු ඉන්න රටකද අපි ජිවත් වෙන්නෙ කියල හරිම සංවේගයක් වගේම පිළිකුලක් ඇති වෙනවා! චික්!

අනික concert එකේදි ම ඔය විසි කරයි කිය කිය නටන undergarment එක විසි කළේ කවුද කියල කවුරුත් දැක්කද? ඕක විසි කළේ පිරිමියෙක් වෙන්න බැරි ද? මම සාධාරණීකරණය කරනවා නෙවෙයි, නමුත් එක වෙන්න පුළුවන් දෙයක්! මේ කෑගහන්නේ හරියට හොයල බලල නෙවෙයි? පිරිමි පාසල් වල big matches වලට ඕනි තරම් ප්‍රසිද්ධ කාන්තා විද්යාල වල uniforms ඇඳගෙන කොල්ලො එනවා! tv එකේ ඈතට එක පාරට පේන්නේ අරුන් අස්සේ අපේ එකෙක් uniform එකෙන් ඉන්නවා වගේ! එහෙමයි කියල ඒ ඉස්කෝලෙට බැනල හරිද?ඒක නෙවෙයි හේතුව! ලංකාවේ ඕනි දෙකට බනින්න ගෑණු ඉන්නවා! මොකද අපේ උන් හිතන් ඉන්නෙ සදාචාරේ සහ හැදියාව ගෑණුන්ට විතරක් තියෙන්න ඕනි දෙයක් කියල! අර පහත් තැනින් යයි ගලා ජලේ කියන්නෙ ඕක තමයි! හරි මගුලක් නෙ!

වරදවා වටහා ගන්න එපා! මම ස්ත්‍රී මත වාදය දරන feminist කෙනෙක් වත්, සම අයිතීන් ඉල්ලන් සටන් කරන කෙනෙක් වත් නෙවෙයි! සහ මම මේක මුළු ලංකාවටම සාමාන්‍යයිකරණ කරනවා කියල හිතන්න එපා! මටත් ඉන්නවා මම සහෝදරයන්ට වඩා ලඟින් ආශ්‍රය කරන පිරිමි යාළුවො ටිකක්! එහෙම මිනිස්සු නෑ කියල කියනවා නෙවෙයි. තොප්ප්පිය හරියන අයට තමයි මේක ලිව්වේ. පාරේ තොටේ වැඩිපුර හම්බවෙන්නේ අර වගේ sexually frustrated මිනිස්සු කියන එකට පාරේ ගිහින් තියෙන හැම ගෑනු කෙනාම එකඟ වෙයි . ඒ නිසා ලංකාව ගෑනු අපිට  භයානක තැනක් බවට පත් වෙලා! ඇයි ගෑනියෙක් දකින හැම වෙලේම මේ මිනිස්සුන්ට හිතන්න බැරි මේ ඉන්නේ මගේ අම්ම හරි,මගේ ලොකු අක්ක හරි, මගේ චූටි නංගි හරි, මම කසාද බැඳල ඉන්න හරි මම ආදරේ කරන හරි ගෑණි, අහවල් තැනදි මට උදවු කරපු නෝනා හරි වගේ තවත් කෙනෙක් කියලා? ඇයි කෑමක් හරි පාවිච්චි කරන්න තියෙන දෙයක් හරි විදියට අපිට සලකන්නෙ? ඇයි හිතන්නෙ නැත්තෙ මේ ඉන්නෙත් මම වගේ තව කාගේ හරි අම්ම කෙනෙක්, සහෝදරියෙක්, බිරිඳක් කියල? ඇයි ගෞරවේ අපිට දෙන්නෙ නැත්තෙ? ලැජ්ජයි!

ඒ නිසා කවුරු කවුරුත් එලොවටත් නැති මෙලොවටත් නැති ජාතිවාදයක් අල්ලන් නටන වෙලේ, මේ වගේ දේවල් නවත්තන්න මොනව හරි කරන්න උත්සහ කරා නම් වටිනවා! ගිහින් spray කරනවකෝ කාන්තා හිංසනය එපා!!! කියල කොහේ හරි! එච්චර දෙයක් කරන්න අපේ පිරිමින්ට මොලේ පාදගන්න පුළුවන් නම් තව මොනව කරන්න බැරි ද!

පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න, මේ කිව්ව එක දෙයක් වත් කවදාවත් තමුන් කරලා නැද්ද කියල. එහෙම නම් රටක් විදියට අපි හිස නමා ඔයාට ආචාර කරනවා! ඔයාගේ අම්ම ඔයගැන ආඩම්බර වෙයි! එහෙම නැත්තම් ඉතින්, තමුසෙගෙ ඇඟේ මොන ලේ තිබ්බත්, තමුසෙට ආයෙත් කවදාවත් පිරිමි ආත්මයක් නම් ලැබෙන එකක් නෑ. කරපු දේවල් වලට වන්දි ගෙවන්න වෙද්දි  හිතාගන්න බැරි තරම් ගොඩක් රිදෙයි!

කෙනෙක් මරණාසන්න මොහොතෙදි මුළු ජීවිතේම තමන් කරපු දේවල් fast forward  කරපු ෆිල්ම් එකක් වගේ ඇස් ඉස්සරහ දිග ඇරෙනව ලු! ඉතිං පොඩ්ඩක් පරිස්සමෙන්! (-__-)

Monday, August 24, 2015

දුම් බීම තහනම්!!!!

පහුගිය දාක අපේ batch එකේ ළමයෙක්ගේ තාත්තා කෙනෙක් අකල් මරණයකට ලක් වෙලා තිබුණා :( මළ ගෙදර තිබුනෙ මොණරාගල නිසා  අපි batch එකටම යන්න බස් එකක් කතා කරගත්තා.
බස් එක කතා කර ගත්තෙ cab service එකකින්. අපරාදෙ කියන්න බෑ මොණරාගල යන්න අපි කතා කරගෙන තිබ්බෙ “කොට seats” තියෙන “138 කඩවත කොටුව” බස් එකක්! දැන් මේ බස් එකක පාරේ ගිහින් තියෙන ඕනෑම කෙනෙක් දන්නවා කොච්චර සුපිරි වේගෙකින්ද මේ  බස් යන්නෙ කියල. කොච්චර වේගෙන්ද කියනවා නම් flying gear එක දාගත්ත නම් පැය කීපෙකින් හඳට වුණත් යන්න පුළුවන්! එච්චරට speed! ෂුහ්!!!

ඉතිං මේ ඉතාම සැප පහසු බස් එකේ රියදුරු තැනට හිටියේ කියන්න තරම් වරදක් නැති මැදිවියේ පසුවන හාදයෙක්. කොන්දොස්තර තැන තමයි මේ කතාවේ එන කතා නායක නොහොත් “the කාලකන්නියා!”

අපි සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ “කුඩ්ඩෙක්” කියල කියන හැම රූප ලක්ෂණයක් ම මුට තිබුණ. ඊට අමතරව බැලූ බැල්මට කියන්න පුළුවන් මූ අමු බේබද්දෙක් සහ හෙට අනිද්දා මැරෙන්න ඉන්න එකෙක් කියල. මොකද මුගේ හුස්ම ගන්න කාලය සහ සිගරට් බොන කාලය අතර වෙනස ඉතා........................................................ම පොඩියි!

මම වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන් ම සිගරට් වලට විරුද්ධ කෙනෙක්. මීටර් ගානක් ඈතින් සිගරට් දුම වුනත් මට හොඳට දැනෙනවා සහ එකෙන් මම ඉතාම පිළිකුලට සහ අපහසුතාවයට පත් වෙනවා. කෙනෙක් කියන්න පුළුවන් “මම නෙ යකෝ සිගරට් බොන්නෙ, තොට මොකද??? ^&%%#$%@*” කියල! ඔව් ඒක ඇත්ත, තමුන් නිසා කායිකව සහ මානසිකව විපතට පත් වෙන තමුන්ගේ අම්ම තාත්තා ඇතුළු දැන් ඉන්න සහ ඉදිරියට එන්න ඉන්න පවුලේ මිනිස්සුන්ට මිස මට නම් මොකක් වත් නෑ තමුන් සිගරට් බිව්වට, මොකද ඔහොම මිනිස්සු ඉක්මනට මැරිලා යන නිසා ලෝකෙ ඉන්න අඥාන, මුග්ධ ජන ගහනේ අඩු වෙලා අන්තිමට බුද්ධිමත් පිරිසක් විතරක් ඉතිරි වෙනවා. ඉතින් ඒකට මම කැමති! හැබැයි, ඕක බොන එකා බොන්න ඕනි වෙන කවුරුත් නැති, අනිත් මිනිස්සුන්ට වාතයක් නොවෙන තැනක ඉඳන්, විශේෂයෙන් මගේ නහය ඉස්සරහ නැතුව. මොකද කොහෙවත් ඉන්න මෝඩ ගොබ්බයෙක් නිසා මට  සිගරට් බොන්න කිසිම ආසාවක් නැති නිසා. (මම හැකි තාක් ඉතාම සංවර වචන තමයි මේකෙ පාවිච්චි කරන්නෙ, ඒ නිසා සිගරට් බොන එකෙක් මේක කියෝනව නම් තරහ ගන්නෙ නැතුව අවබෝධ කරගන්න තමුන්ලගේ මෝඩ ජනගහය ඇරුනම ලෝකෙ අනිත් මිනිස්සු තමුන් ගැන හිතන් ඉන්නෙ මෙහෙමයි කියල)

මම ඇල්කොහොල් බොන එකටත් තදින්ම විරුද්ධයි. නමුත් බීමත් කමෙයි සිගරට් බොන එකෙයි වෙනස තමයි බොන එකා බීලා බීලා මැරෙන්නේ තනියම. වෙරි වෙච්ච වෙලාවක පොල්ලකින් වගේ ගහලා මැරුවෙ නැත්තං ඌ නිසා වටේ මිනිස්සු මැරෙන්නෙ නෑ. ඒත් සිගරට් බොන එකා එහෙම නෑ, ඌ ඇවිල්ලා මරාගෙන මැරෙන ජාතියේ ඉතාම ආත්මාර්ථකාමී මෝඩයෙක්. ඒ නිසා තමයි මට උන් පෙන්නන්න බැරි.

හරි ඉතිං අපහු කතාවට ගියොත්, මේ බස් එකේ අපරාදෙ කියන්න බෑ ඉස්සරහ උඩින්ම ගහල තියෙනවා බුදු පිළිමයක් සහ තව දෙවි වරු කීප දෙනෙක් ගේ රූප. ඊට පහලින් රතු පාට sticker එකක් අලවල තියෙනව, මොකද්ද එකෙන් කියන්නෙ? ආහ්හ්!! “බස් රථය තුල දුම් බීම තහනම්!!!” හරිද! දැන් මට කවුරු හරි කියන්න බස් රථයේ “foot board” එක කියන්නෙ එකේ කෑල්ලක් ද, නැත්තං බස් එකේ නෙවෙයි ඊට එළියෙන් තියෙන කෑල්ලක් ද කියල. ගොඩාක් මේ තකතීරු අමන සිගරට් කාරයෝ හිතන් ඉන්නේ බස් එකකින් එලියට ඔලුව දාගෙන හරි foot board එකේ ඉඳන් හරි දුම් දානකොට ඇතුලේ ඉන්න මිනිස්සුන්ට කරදරයක් නෑ කියල. ඔලුව අතගාල බලනව මැටිද තියෙන්නෙ කියල! සමහර විට මැටි නැතුව දුම් වෙන්නත් පුළුවන් පිරිලා තියෙන්නෙ! -_-

කොහොම හරි මම බස් එකට නැග්ගෙ අවිස්සවෙල්ලෙන්. නැගල විනාඩි කීපයක් යන්නත් කලින් මට විතරක් නෙවෙයි බස් එකේ ඉන්න අපි ගොඩ දෙනෙක් ට (විශේෂයෙන් ගෑණු ළමයි) සිගරට් ගඳක් දැනෙනව. ඉතාම සැර ගඳක්, නිකං නහය උඩ සිගරට් එකක් පත්තු කරලා තිබ්බ වගේ. සිගරට් ගඳ නිසා මම ඉතාම ක්ෂනිකයෙන් irritate වෙනවා. මොකද ඒවා ආශ්වාස කරනවා කියන්නෙ අපිත් දුම් බොනවා කියන එක. හැමෝම විමසිලිමත් වුණා කවුද යකෝ බස් එකේ සිගරට් බොන මෝඩයා කියල නමුත් එහෙම එකෙක් පේන්න හිටියේ නෑ. ඉස්සරහ දොරේ කවුරුත් හිටියේ නැති නිසා නිසා දුම් ගහන්නෙ පිටිපස්සේ හිටපු එකෙක් බව තේරුණා. ඇත්තම කියනවා නම් අපේ batch එකේ සමහර උනුත් සිගරට් බොනවා, අපිට උඩ batch වල උනුත් බොනවා, පහල batch වල උනුත් බොනවා ඇති. කොන්දා පේන්න හිටියෙත් නෑ ඒ නිසා කාට බනින්නද කියල නොදන්න නිසා අපි ඔරෝ ඔරෝ නහය වහගෙන පාඩුවේ හිටියා. 

මේක ටික වෙලාවක් මෙහෙම සැරින් සැරේ සිද්ධ වුණා. ඉවසීමේ සීමාව ආසන්න වෙද්දි බස් එක පොඩ්ඩක් නවත්තපු වෙලාවක ඔන්න අර හරි මාර කොන්දා නැග්ගා ඉස්සරහ දොරෙන් සිගරට් එකක් පත්තු කරන්!!! 

මූ අර  “බස් රථය තුල දුම් බීම තහනම්!!!” sticker එක දිහා බලාගෙන අපේ ඇස් දෙක ඉස්සරහ ඉඳන් සිගරට් බොනවා!!! යකෝ මේක හරි මගුලක් නෙ! මට මල පැන්න වුනත් මම බොහොම විනීතව හයියෙන් කිව්ව “සිගරට් බොන අය බැහැල ගිහින් බීලා එනවද!” කියල. එතකොට අර මෝඩ තකතීරු කොන්දා කියනව “එහෙනම් ඉතින් ලංකාව අත ඇරලා යන්න තමයි වෙන්නෙ මිස්” කියල! ගොන් කම් කරලා ඒ ගැන ලැජ්ජ වෙන්නෙ නැතුව තව කියවන්නත් එනවා! මේ ගොබ්බයා හිතන් ඉන්නේ ලංකාවේ බහුතරයක් තාම සිගරට් බොනවා කියල. ඒ උගේ තාත්තගේ කාලේ වෙන්නැති. දැන් සිගරට් බොන්නෙ එකට ඇබ්බැහි වෙච්ච නාකි මිනිස්සු විතරයි. කොල්ලො ප්‍රතිශතයෙන් ඕක බොන්න තමුන්ලා වගේ ආතම ශක්තියක් නැති, තමුන්ට තමුන්ව පාලනය කරගන්න බැරි, හිතන්න මල් පොහොට්ටුවක් තරම් වත් ඔලුවක් නැති මෝඩයෝ විතරයි. මම complaint කළා නම් තමුන්ව පොලිසියට අල්ලන් යනව, මොඩයා!!!

කොහොම හරි ඌ එහෙම කියල බැහැල ගියා. බස් එක ආයෙ ගමන පටන් ගත්ත, ටික වෙලාවකින් ආයෙ එනව සැර සිගරට් ගඳක්!!! ඒ පාර නම් මට අසූ හාරදහට නැග්ගා කියලත් මොකද්ද ආයෙ බොන්නෙ කියල. ඒත් බලද්දි කොන්දා ඉස්සරහ ඉන්නව, උගේ අතේ සිගරට් එකක් නෑ!!! අපි හැමෝම කෙලින්ම හැරුනේ පිටිපස්සේ දොරට. ඔන්න ඉන්නවා, අපේ batch එකේ හොඳ තැනක් තියෙන සහ පහල batch එකේ උන් හොඳින් සළකන සහ ගෞරව කරන කොල්ලෙක්, උගේම වචනෙන් කියනව නම් හුළු අත්ත පත්තු කරන්!!” ඉතිං කාටද කියන්නෙ! අර කොන්දා හිතනවා ඇති මම බිව්වම තමයි මුන්ට තියෙන අමාරුව, උන්ගේම උන්ට සිගරට් බොන්න හොඳයි කියල. ලැජ්ජයි!! ඇත්තටම ලැජ්ජයි!! අපේ මිනිස්සුන්ට මීට වඩා අනිත් මිනිස්සු ගැන හිතන්නන පුළුවන් සංවේදී කමක් සහ ඔලුවක් තියෙන්න ඕනි. කොන්දොස්තර කාරයෙක් සහ කැම්පස් යන කොල්ලේක් අතර වෙනසක් තියෙන්න ඕනි නෙ! පස්සෙ අපි පත් වුණු අපහසුතාවය දැකල ඉස්සරහ හිටපු කොල්ලෙක් ගිහින් උට කිව්ව මම හිතන්නෙ, වැරැද්ද කළේ ඌ නිසා උට තරහ යන්න නැතුව ඇති කියල මම හිතනවා. ඒ වගේම අපරාදෙ කියන්න බෑ ඌ මම දැක්ක විදියට ආයෙ බස් එක ඇතුලේ සිගරට් බිව්වේ නෑ. :)

ඉතිං කොහොම හරි බස් රථය පොඩ්ඩක් වත් කෙටුවේ නැති නිසා පාන්දර තුන වෙද්දී මළ ගෙදරට යන්න අපිට පුළුවන් වුණා. අනේ පැය නවයයි ගිහින් තියෙන්නෙ!!! ඉතාම කාර්යක්‍ෂමයි!! ෂා...!!

ඊට පස්සෙ අපි උදේ 10.30 විතර වෙනකන් ඉඳලා එන්න බස් එකට නැග්ගා අපහු එන්න. එතකොට පණිවිඩයක් අවා අර මහත්වරු දෙන්න දිය ස්නානය සඳහා වැවට ගිහිල්ලා, කොහොමත් එන්න තව විනාඩි පහළොවක්, විස්සක් යයි කියල! -_-

අහ් ඔව්, එයාල නෙ සල්ලි දීල අපි එක්ක ඇවිත් තියෙන්නෙ. වැඩ සිද්ද වෙන්න ඕනි එයාලට ඕනි විදියට නෙ.. ඒ නිසා හිටියා. ඒ දෙන්න නාල කරලා ඇවිත් බස් එකට නැග්ගා. අරුගේ එක අතක පත්තු කරපු සිගරට් එක, අනිත් අතේ ඇඳන් හිටපු තෙත බේරෙන යට කලිසම!! අරකෙන් දුම් විදින ගමන් මූ අර කලිසමෙන් මුණ සහ ඔලුව පිහිදානවා අපි ඉස්සරහ ඉඳන්!! සංසාරේ!!! ඊට පස්සෙ සිගරට් එක අතේ තියාගෙන ම හඳුන් කූරු දෙකක් පත්තු කරලා සිගරට් සහ සුවඳ දුම් මිශ්‍රණයක් ඇල්ලුවා බුදු පිළිමෙට සහ අනිත් දෙවි රූප ටිකට (සංසාරේ.....මෙහෙම මිනිස්සු මොකට ඉපදෙනවද!). සිගරට් කොටේ අන්තිම ටිකත් බීලා හඳුන් කූරු ටික ගැහුව එතන ඉස්සරහ.  ඒ වෙලේ ඉදං මූ කළේ වැටි වැටී නිදා ගත්ත එක. මම දන්නෙ නෑ ඇයි ඌ අපි එක්ක ආවෙ කියල වත්. කන්න බොන්න නවත්තපු හැම වෙලේම මූ කළේ සිගරට් බීපු එක. අපේ batch එකේ කොල්ලන්ට අපි කතා කරන එක එක නම් සහ ඌ,මූ කිය කිය කතා කර කර කිසිම decency එකක් නැතුව  හෙන ලොකු සීන් දාගෙන හැසිරිලා මේ මෝඩ මනුස්සයා හැමෝගෙම අප්‍රසන්නකමට ලක් වුණා. මොකද අපි අපි යාළුවො කතා කරන එක වෙනයි, cab service එකකින් වාහනයක් කතා කරනකොට ඒ මහත්මා ගතිය ඕනි මිනිහෙක් ගෙන් අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා නෙ. ඒ නිසා අපි cab service එකේ numberඑක ඉල්ලගත්තා මූ ගැන complaint කරන්න, මොකද එතකොට වෙන මිනිස්සු ටිකක් හරි අපිට වුණා වගේ ලේ කෝප වීමකට ලක් වෙන්න වෙන එකක් නැති නිසා.

ඉතිං කොහොම හරි තවත් පැය නවයකට පස්සෙ ඉතාම සැප පහසු ගමනකින් අනතුරුව මම අවිස්සාවේල්ලෙන් බැහැ ගත්ත. අපරාදෙ කියන්න බෑ එතකොටත් අර මිනිහ නිදි!!!